x

Łysienie typu żeńskiego

Kobiety również tracą włosy, ale w inny sposób niż panowie. W wielu przypadkach łysienie u kobiet jest bardziej dotkliwe niż u mężczyzn i niesie ze sobą większy dyskomfort psychiczny. Jest to duży problem, który obniża poczucie własnej wartości w dużej części przez normy kulturowe i społeczną koncepcję kobiecości. W każdym magazynie, teledysku czy reklamie kobiety mają piękne, bujne i lśniące włosy.

Wypadanie włosów dotyczy bardzo dużej części kobiet w pewnym okresie życia, niestety dla niektórych jest to problem trwający całe życie. Żeński typ łysienia zwykle rozprzestrzenia się na całą skórę owłosioną głowy, włosy stają się cieńsze najczęściej na całej głowie, a nie tylko w ograniczonych regionach. Niezwykle rzadko można spotkać przypadek, w którym kobieta straciła włosy na całej górnej powierzchni głowy, a zostały tylko na bokach i tyle głowy (co jest typowym obrazem zaawansowanego łysienia u mężczyzn).

Około 10% kobiet w Stanach Zjednoczonych doświadcza typowego łysienia na podłożu genetycznym. Zazwyczaj zaczyna się od przesunięcia linii włosów ku tyłowi oraz ścieńczeniu włosów za linią włosów. Kolejnym typowym obrazem genetycznego typu łysienia u kobiet to zmniejszenie gęstości włosów na czubku głowy z oszczędzeniem linii włosów. Część kobiet z genetycznie uwarunkowanym łysieniem doświadcza rozproszonego łysienia czyli ścieńczenia wszystkich włosów, również tych na bokach i z tyłu głowy. Ten obraz jest najczęstszy w pomenopauzalnym łysieniu, ale dotyka również młodszych kobiet.

 

W okresie okołomenopauzalnym kobiety często doświadczają utraty gęstości włosów. Stają się również cieńsze. Dobrą wiadomością jest, że w momencie kiedy włosy staną się cieńsze zwykle ich stan się stabilizuje i nie doprowadza to do powstania łysych okolic.

 

Najczęstsze schorzenia powodujące utratę włosów:

– choroby tarczycy

– anemia

– niedobór żelaza

– utrata wagi i restrykcyjne diety

– zaburzenia odżywiania

– zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego

– choroby autoimmunologiczne

– również niektóre leki (antykoncepcja, beta-blokery, hormony tarczycy, niektóre leki uspokajające i leki przeciwdepresyjne, sterydy).

 

Kiedy nie da się wyeliminować samej przyczyny utraty włosów należy pomyśleć o leczeniu zachowawczym. Jest dość szeroka gama środków, które są w stanie wspomóc włosy u kobiet. Od leków do stosowania miejscowego, przez odpowiednio dobrane zestawy witamin po mezoterapię igłową dzięki której jesteśmy w stanie podać leki, substancje odżywcze i regenerujące bezpośrednio w okolicę mieszków włosowych.